Het gemiddelde Nederlandse huishouden bezit voor €7.400 aan spullen die meer dan 330 dagen per jaar onaangeroerd blijven. Boormachines, kampeerspullen, partytenten, tapijtreinigers, dakkoffers, hogedrukreinigers. Eén keer gekocht, twee keer gebruikt, voor altijd vergeten. Tegelijkertijd geeft 68% van de Nederlandse consumenten aan financiële druk te ervaren door de stijgende kosten van levensonderhoud. De oplossing is niet meer verdienen. De oplossing is minder kopen. En de snelste manier om minder te kopen is alles gaan huren wat je niet dagelijks gebruikt.
De ownership-mythe
De meeste mensen in Nederland hebben het hier compleet bij het verkeerde eind. Ze geloven dat bezit gelijkstaat aan slim financieel plannen. Ze denken dat een hogedrukreiniger van €600 een investering is. Dat is het niet. Het is een afschrijvend bezit dat 40% van zijn waarde verliest op het moment dat je het uit de doos haalt. Een hogedrukreiniger wordt gemiddeld 4 keer per jaar gebruikt. Dat is €150 per keer als je hem nieuw hebt gekocht. Of je huurt er een van iemand in de buurt voor €15 en geeft de overige €585 uit aan iets dat er werkelijk toe doet.
Dit gaat niet over zuinig zijn. Dit gaat over intelligent omgaan met je geld in een land waar de inflatie begin 2024 op 4,1% lag en de boodschappenprijzen in twee jaar tijd met 18% stegen.
De rekensom die niemand maakt
Een typisch Nederlands huishouden geeft jaarlijks ongeveer €2.100 uit aan spullen die ze minder dan 10 keer per jaar gebruiken. Tuingereedschap, gespecialiseerde keukenapparatuur, sportuitrusting, reisaccessoires, klusmachines. Als diezelfde huishoudens overstappen op het huren van deze spullen in plaats van ze te kopen, zou de gemiddelde jaarlijkse besparing tussen de €1.400 en €1.750 liggen.
Dat is geen klein bedrag. Dat is een gezinsvakantie. Dat zijn drie maanden energierekening. Dat is €145 per maand terug in je portemonnee zonder dat je iets aan je levensstijl hoeft te veranderen. Je gebruikt de boormachine nog steeds. Je zet de partytent nog steeds op. Je maakt je terras nog steeds schoon met een hogedrukreiniger. Je bezit ze alleen niet. En dat is precies het hele punt.
De verborgen kosten van bezit
Wanneer je iets koopt voor €300, geef je niet alleen €300 uit. Je geeft opslagruimte uit in je toch al krappe Nederlandse appartement, waar het gemiddelde woonoppervlak 98 vierkante meter bedraagt. Je geeft tijd uit aan onderhoud. Je geeft mentale energie uit aan onthouden waar je het hebt opgeborgen. Je geeft toekomstig geld uit aan reparaties of vervanging wanneer het kapot gaat zodra de garantie is verlopen.
De werkelijke kosten van het bezitten van een zelden gebruikt voorwerp zijn over een periode van 5 jaar ongeveer 1,6 keer de aanschafprijs, als je opslag, afschrijving, onderhoud en alternatieve kosten meerekent. Een product van €300 kost je in werkelijkheid €480. Datzelfde product 5 keer huren in die 5 jaar kost je in totaal misschien €100. Het scheelt niet eens.
Wil je als eerste toegang?
Schrijf je in voor de wachtlijst — we sturen je een update bij launch.
Jouw spullen, andermans behoefte
Laten we de vergelijking nu omdraaien. Jij bezit al spullen die andere mensen nodig hebben. Die tent die sinds 2019 op je zolder staat. Dat fondue-stel dat je drie jaar geleden met Kerst cadeau kreeg. Die GoPro die je op één vakantie hebt gebruikt.
Alleen al in Nederland staan er naar schatting 85 miljoen huishoudelijke voorwerpen op elk moment ongebruikt. Als slechts 10% van die spullen in een verhuurcirculatie terecht zou komen, zou dat een peer-to-peer economie creëren ter waarde van meer dan €400 miljoen per jaar. En de mensen die aan die economie verdienen zouden gewone Nederlandse huishoudens zijn. Geen bedrijven. Geen verhuurders. Gewone mensen die hun ongebruikte spullen omzetten in een passief inkomen van €50 tot €200 per maand, afhankelijk van wat ze bezitten en hoe vaak ze het aanbieden.
Klimaatstrategie, geen trend
Het milieu-argument is waar huren niet alleen slim wordt, maar noodzakelijk. Nederland produceert jaarlijks ongeveer 9,4 miljoen ton huishoudelijk afval. Een aanzienlijk deel daarvan komt van producten die geproduceerd, verscheept, gekocht, nauwelijks gebruikt en vervolgens weggegooid zijn. Elk voorwerp dat tussen 5 huishoudens gedeeld wordt in plaats van 5 keer apart gekocht, betekent een vermindering van 80% in grondstoffenwinning, productie-energie, verpakkingsafval en transportemissies.
Bedenk dit eens. De productie van één boormachine veroorzaakt ongeveer 28 kilogram CO2. De gemiddelde boormachine wordt in zijn hele levensduur in totaal 13 minuten gebruikt. Dertien minuten. Als één boormachine over zijn functionele levensduur van 10 jaar gedeeld wordt tussen 10 buren, is dat 252 kilogram CO2 die voorkomen wordt. Schaal dat op naar elke buurt in Nederland en je begint te begrijpen waarom de deeleconomie geen trend is. Het is een klimaatstrategie.
De Nederlandse overheid heeft als doel gesteld om in 2050 een volledig circulaire economie te bereiken, met een vermindering van 50% in het gebruik van grondstoffen tegen 2030. Peer-to-peer verhuur draagt rechtstreeks bij aan beide doelen, zonder dat er ook maar één nieuwe regel of subsidie voor nodig is.
"Maar huren is toch onhandig?"
Mensen zullen tegenwerpen dat huren onhandig is. Dat het tijd kost om te vinden wat je nodig hebt, een ophaalmoment te regelen en het terug te brengen. Dat was vijf jaar geleden waar. Nu niet meer. Platformtechnologie heeft de drempel tot bijna nul teruggebracht. Je zoekt wat je nodig hebt, vindt het binnen je postcodegebied, reserveert het met één klik, haalt het op of laat het bezorgen, gebruikt het en brengt het terug.
Het hele proces kost minder tijd dan naar de Gamma of Praxis rijden, door de gangpaden dwalen, in de rij staan, je auto inladen en vervolgens uitzoeken waar je je aankoop thuis moet opbergen. Gemak is geen argument meer tegen huren. Het is een argument vóór huren.
De buurt als sociale eenheid
Er is ook een sociale dimensie waar niemand het over heeft. Wanneer je van je buurman huurt, ontmoet je je buurman. In een land waar volgens CBS-gegevens uit 2023 29% van de mensen aangeeft zich op zijn minst soms eenzaam te voelen, creëert de simpele handeling van het lenen van een heggenschaar menselijk contact. Het bouwt vertrouwen op binnen gemeenschappen. Het maakt van vreemden bekenden en van bekenden mensen naar wie je knikt in de supermarkt.
De deeleconomie is rustig iets aan het herstellen wat het hyperconsumentisme stuk had gemaakt — de buurt als een functionele sociale eenheid.
De samenvatting voor je jaarlijkse begroting
Stap over op huren voor spullen die je minder dan 10 keer per jaar gebruikt en bespaar €1.400 tot €1.750 per jaar. Bied je eigen ongebruikte spullen aan voor verhuur en verdien €600 tot €2.400 per jaar, afhankelijk van wat je hebt en hoe actief je deelneemt. Samen kan één huishouden een netto financieel voordeel zien van €2.000 tot €4.000 per jaar.
Dat is echt geld. Dat is geen theorie. Dat is wat er gebeurt wanneer je stopt met je huis te vullen met spullen die je nauwelijks aanraakt en begint deel te nemen aan een systeem waarin elk voorwerp ten volle benut wordt.
Bezit was logisch toen er geen alternatief was. Nu is dat er wel.
Huur alles. Leef vrij.